Op dinsdag 1 oktober had ik een extra reserve dienst gepland staan waarin voor diensttijd al een ritje gepland was om te rijden. 

De rit die ik mocht gaan rijden was de intercity (725) vanaf Hoofddorp opstel en Schiphol naar Zwolle. 

Deze rit begon al met het feit dat ik door een defecte trein in de Schipholtunnel (Amsterdamse zijde) een vertraging had opgebouwd tussen Hoofddorp en Schiphol van 21 minuten.

Het was namelijk zo dat spoor 1, waar ik gepland zou binnenkomen en vertrekken  niet te gebruiken was door de defecte trein.

Om die reden moesten alle treinen die op spoor 1 gepland stonden veranderd worden naar spoor 2 om op station Schiphol te kunnen binnenkomen

Aangezien er ook op spoor 2 al de nodige treinen gepland stonden moesten de treinen met spoor 1 in de planning wachten tot er ruimte was op spoor 2.

Dit zorgde voor een behoorlijke file van treinen in de tunnel. Tot aan station Hoofddorp aan toe stonden er treinen die steeds 1 seintje verder konden rijden als er een plekje was voor de voorste trein om op spoor 2 binnen te komen. 

Het resultaat van deze file was dat vanaf Schiphol de rit naar Zwolle begon met een vertraging van 21 minuten.

Op het moment dat ik stilstond op Schiphol bleek dat de defecte trein weer was gaan rijden. Vanaf dat moment waren er dus ook weer 2 sporen beschikbaar in de tunnel om treinen naar Amsterdam Centraal en Amsterdam-Zuid te laten rijden. 

Voor mijn trein maakte dat niet veel meer uit, want de vertraging was al zover opgelopen dat dit niet meer goed te maken zou zijn onderweg.

Tot aan station Lelystad Centrum had ik nog veel last van andere (vertraagde maar ook niet vertraagde) treinen waardoor het niet mogelijk was wat vertraging in te lopen. De vertraging liep zelfs nog wat meer op, ik had namelijk 24 minuten vertraging bij het vertrekken vanaf station Lelystad Centrum.

Na het vertrek vanaf station Lelystad Centrum had ik gelukkig wel de ruimte om de vertraging gelijk te houden dan wel wat in te lopen omdat er geen treinen meer voor mij reden op dat moment.

Helaas kon die hoop al snel weer de prullenbak in, want net voor station Kampen-zuid kreeg ik een telefoontje van de treindienstleider die de vertraging nog verder op zou laten lopen.

Het was namelijk zo dat de tegentrein (ook intercity) een melding had gemaakt van een gewonde jonge zwaan die bij kilometrering 39.0 in of tussen de sporen zou zitten.

De vraag van de treindienstleider aan mij was of ik kon gaan bekijken of deze zwaan er nog zat en zo ja of ik deze misschien zou kunnen verwijderen van het spoor.

Uiteraard was mijn antwoord dat ik dit zou gaan bekijken bij de opgegeven kilometrering en in elk geval een poging zou gaan doen om de zwaan weg te krijgen als ik daar een mogelijkheid voor zou zien. 

Met de treindienstleider had ik daarna afgesproken dat ik hem even zou bellen als ik stil zou staan bij de zwaan en hem de situatie ter plaatse zou doorgeven.  Ik kon dan ook gelijk doorgeven wat ik eventueel wel of niet zou kunnen doen voor/met de zwaan.

Na het telefoontje van de treindienstleider afgehandeld te hebben liet ik snelheid van de trein rustig aan afnemen, aan de kilometrering zag ik al snel dat de zwaan nooit heel ver weg meer kon zijn. Voor mij was het op dat moment ook nog niet duidelijk of de zwaan zich nog zou kunnen verplaatsen waardoor deze misschien op een andere locatie dan eerst aangegeven zou kunnen zijn.

Terwijl ik rustig naar de locatie aan het rijden was, heb ik ook de HC via de portofoon opgeroepen of hij toevallig in het voorste treinstel zat. Gelukkig was dit het geval en dus kon hij door de trein heen naar voren komen om eventueel te helpen met de zwaan te verwijderen of vangen, net wat nodig zou zijn. 

Op het moment dat de HC net voorin was zagen wij de zwaan al zitten tussen de sporen in, voor wat wij op dat moment even snel konden inschatten was hij gelukkig niet zwaargewond.

Nadat ik mijn trein had stilgezet naast de zwaan heb ik eerst de treindienstleider gebeld. Ik heb hem doorgegeven wat de situatie ter plaatste was en dat mogelijk zou moeten zijn om de op het oog niet zwaargewonde zwaan te verwijderen van het spoor.

Omdat ik niet bij de zwaan kon komen zonder dicht bij het nevenspoor te komen, heb ik eerst de treindienstleider gevraagd of hij dit spoor veilig wilde maken om te betreden (of te wel of hij ervoor wilde zorgen dat er geen treinen meer overheen zouden komen als ik en de HC met de zwaan bezig waren). 

Dit kon hij gelukkig wel regelen en nadat de treindienstleider liet weten dat de sporen geblokkeerd waren op zijn scherm, konden ik en de HC, na nog wat extra afspraken gemaakt te hebben, veilig de trein verlaten.

(Uiteraard voordat wij de trein uitgingen nog even een omroep gedaan naar de reizigers en de reden waarom wij even stilstonden uitgelegd).

Op het moment dat ik en de HC aan de kant van de trein liepen waar de zwaan zat, bleef deze nog vrij lang rustig zitten waardoor het even leek alsof we hem zo zouden kunnen oppakken en meenemen.

Op het laatste moment liet de zwaan toch merken dat hij ons niet zo leuk vond en begon luid blazend en met zijn vleugels wijd gespreid op te staan en weg te lopen.

Op dat moment was ook goed te zien dat hij vooral aan zijn snavel gewond was en wat bloed had, verder leek 1 vleugel iets minder goed te functioneren, maar dat kon ook zijn dat dat alleen leek door de positie van waaruit wij de zwaan konden zien. 

Op het moment dat de zwaan op stond en weg wilde lopen bedacht ik in een splitsecond dat ik mijn gele jas wel kon gebruiken om de zwaan in elk geval in een richting te drijven waar hij wat veiliger zou zijn. 

Zo gezegd, zo gedaan en met nog wat hulp van de HC stond de zwaan al snel ‘klem’ tussen ons en de geluidswand die daar langs het spoor loopt. 

Omdat ondertussen ook wel duidelijk was dat de zwaan wat verzorging nodig zou hebben voor zijn verwondingen was het plan om de zwaan te proberen te vangen en mee te nemen in de trein. 

Ook hiervoor dacht ik dat ik mijn jas wel goed kon gebruiken. Ik had namelijk al een beetje bedacht dat ik mijn jas zachtjes over de zwaan heen zou kunnen gooien om hem daarna op te kunnen pakken als een bijeengehouden pakketje.

Ik wist alleen ook wel dat ik waarschijnlijk maar 1 kans zou hebben om dit goed te doen zonder de zwaan nog meer in paniek te brengen. 

Op het moment dat ik zelf goed achter de zwaan stond en de zwaan even heel kort niet op mij aan het letten was, heb ik mijn jas rustig over hem heen gegooid. Op het moment dat mijn jas over de zwaan heen valt, zakt ook de capuchon van mijn jas heel netjes over de kop van de zwaan heen, eigenlijk precies zoals ik het in gedachten al bedacht had en hoopte dat het zou gaan. 

Toen de zwaan niks meer zag, zakte deze rustig naar de grond waarna ik mijn jas nog wat beter om de zwaan heen kon doen. Nadat de zwaan was ingepakt in mijn jas kon ik hem heel makkelijk oppakken vanaf de grond en zonder problemen meenemen naar de trein. 

Eenmaal bij de trein terug ging eerst de HC via de cabinedeur naar binnen waarna hij de eerste reizigersdeur achter de cabine kon openen.

Via deze deur kon ik de zwaan zo goed en kwaad als het ging (door het hoogteverschil) aangeven aan de HC waarna deze de zwaan op het balkon heeft neergelegd.

Op het moment dat de zwaan in de trein lag heeft de HC de deuren weer gesloten en heb ik met de HC afgesproken dat ik alles zou gaan regelen wbt treindienstleider en verder rijden naar Zwolle. Terwijl ik hiermee bezig was zou de HC gaan regelen dat er een dierenambulance op Zwolle zou komen. 

Eenmaal terug in de cabine heb ik gelijk de treindienstleider gebeld en gezegd dat alle sporen weer vrij waren van personen en de zwaan. Ook doorgegeven dat we de zwaan mee zouden nemen in de trein naar Zwolle toe. 

De treindienstleider was blij om te horen dat de zwaan en wij weer van het spoor af waren, zo kon hij de treindienst zonder beperkingen weer gaan laten rijden. 

Nadat ik toestemming had van de treindienstleider en nog even een korte omroep naar de reizigers had gedaan kon ik weer verder gaan rijden naar station Zwolle toe. 

De HC had ondertussen via de meldkamer van NS (die de meldkamer spoor van Prorail weer konden inlichten) kunnen regelen dat er een dierenambulance zou komen op station Zwolle. Alleen was er een kans dat dit nog even kon duren omdat deze net met een andere melding bezig waren. Ze konden in elk geval niet op tijd zijn om de zwaan gelijk bij aankomst al over te nemen van ons. 

Omdat ik een extra reserve dienst had en nog geen andere ritten gekregen had ben ik met de bijsturing gaan bellen. Bij de bijsturing het ‘probleem’ uitgelegd en gevraagd of ik eventueel met de zwaan op station Zwolle zou mogen blijven wachten tot de dierenambulance er zou zijn. 

De bijsturing vond dat totaal geen probleem en een prima oplossing voor iedereen, zo kon de trein gelijk weer verder en hoefde er geen ander personeel vrijgemaakt te worden om de zwaan over te nemen. 

Mijn dienst werd op station Zwolle even op ‘on hold’ gezet en ik mocht weer bellen als de zwaan was opgehaald, dan zouden ze weer gaan kijken wat ik dan het beste kon gaan doen. 

Niet lang na het belletje met de bijsturing kwamen we alweer aan op station Zwolle, waar de trein een vertraging van 34 minuten had opgelopen door al het oponthoud onderweg.

Het was erg fijn dat de HC aan de reizigers had gevraagd de eerste deur in de rijrichting niet te gebruiken omdat de zwaan daar lag. Zo was het voor mij makkelijk om na het overdragen van de trein aan de volgende machinist de zwaan daar op te pakken en mee te nemen naar buiten. 

Op het moment dat ik uit de trein stapte met de in mijn jas verstopte zwaan in mijn armen waren er heel veel reizigers die even wilden weten/vragen wat er nou aan de hand was met de zwaan en even een foto van het tafereel wilden maken. 

Omdat zo'n zwaan op een gegeven moment best zwaar wordt om te tillen, heb ik wel geprobeerd zo snel mogelijk naar de buitenzijde van het station te komen. 

Met wat hulp van de HC is dat uiteindelijk best snel gelukt en kon ik buiten verder rustig wachten op de dierenambulance.

Omdat op station Zwolle 2 kanten zijn waar je kunt wachten was het even de vraag of ik de juiste kant had uitgekozen.

Na ongeveer 20 minuten wachten bleek dat dat dus niet het geval was en de dierenambulance aan de andere kant van het station stond. 

Gelukkig was de medewerker van de dierenambulance opgevangen door medewerkers van V&S die hem door het station begeleid hebben naar mij toe. 

Nadat de medewerker van de dierenambulance de zwaan vanuit mijn jas in een speciale tas voor onder andere zwanen had gebonden, konden ze weer door het station naar de andere kant lopen waar de ambulance geparkeerd stond.

Voor zover ook de medewerker van de dierenambulance kon zien was de zwaan in goede conditie en niet heel zwaar gewond. De kans dat de zwaan volledig herstelt en nog een mooi leven tegemoet kan gaan is heel groot, wat wel fijn was om te horen.  

Nadat de zwaan was opgehaald heb ik weer naar de bijsturing gebeld dat ik weer beschikbaar was om wat te gaan doen. 

Aangezien alles nog goed ging met de bezetting van de treinen mocht ik met de eerstvolgende intercity terug naar Hoofddorp opstel gaan passagieren.

Op Hoofddorp opstel heb ik eerst mijn pauze gehad waarna ik de rest van de dienst ook op Hoofddorp opstel mocht blijven. 

Deze reserve dienst had uiteindelijk dus maar 1 ritje om te rijden, maar in dat ene ritje heb ik wel meer meegemaakt dan dat ik in sommige andere diensten heb waarin veel meer ritten zitten.