Aanrijding met een zwanenfamilie.

Op 21 mei 2022 had ik vrij simpele dienst om te doen, ik mocht een paar keer heen en weer gaan rijden tussen Schiphol Amersfoort Schothorst met de intercity. 

Dat een dienst die op papier simpel lijkt om te doen toch heel anders kan gaan lopen bewees deze dienst maar weer. 

Op de eerste rit ging alles zonder problemen tot aan een punt net na een overweg vlak voor station Amersfoort Centraal. Op het moment dat ik de overweg nader zie ik aan de overweg zelf geen bijzonderheden, maar net na de overweg zie ik vlak naast het spoor iets bewegen.

Omdat ik nog vrij ver weg ben kan ik niet heel goed zien wat het is, maar wel dat het wit is. Terwijl ik met de trein steeds dichtbij kom zie ik dat hetgeen ik zag bewegen 1 van de zwanen was die deel uitmaakt van een koppel met kuikens bij zich. 

Op het moment dat ik met de trein steeds dichterbij kom zie ik dat de hele familie van plan is om het spoor te gaan oversteken, iets wat op veel tijden van de dag veilig kan, maar niet als er net een trein aan komt.

Het eerste wat ik doe is de trein in de snelremming gooien en proberen met de tyfoon van de trein de familie nog op andere gedachten te brengen. Ondanks dat zie ik dat de familie niet van plan is om van gedachten te veranderen en gewoon doorloopt het spoor op. 

Op het allerlaatste moment proberen pa en ma zwaan toch nog om weg te vliegen, maar zwanen kunnen helaas niet zo snel wegkomen als ze op het spoor zitten met de bovenleiding er boven.

Wat er volgt is een klap op de voorkant van de trein en 1 van de ouderdieren die deze aanrijding helaas niet heeft overleefd. Op het moment dat ik stil sta en een alarmoproep wil gaan plaatsen komt er al een trein vanuit de richting Amersfoort centraal die helaas het andere ouderdier niet meer kan 'ontwijken' en deze dus aanrijdt. Ook het andere ouderdier heeft de aanrijding helaas niet overleefd.

Omdat nu de dieren al overleden zijn bel ik de treindienstleider op de normale manier op en vertel hem dat ik net een zwanenfamilie heb aangereden, net als de tegentrein (die overigens gewoon is doorgereden na de aanrijding). De treindienstleider vraagt waar ik stil sta en waar de aanrijding heeft plaatsgevonden, ook vraagt hij of er nog levende dieren zijn. Om te zien of dat zo is kijk ik eerst aan beide kanten langs mijn trein en zie tot mijn verbazing dat de kuikens nog levend gedeeltelijk onder mijn trein door en ook over het nevenspoor heen lopen.

Als de treindienstleider hoort dat de kuikens nog levend over het spoor lopen besluit hij om het treinverkeer stil te leggen op het traject en incidentenbestrijding met de dierenambulance naar de locatie te sturen. 

Omdat de kuikens ook onder mijn trein doorlopen mag ik nog even niet gaan rijden tot duidelijk is dat alle kuikens onder de trein vandaan zijn.

Nadat ik het gesprek met de treindienstleider beëindigd heb is de HC ondertussen ook voorin de cabine aangekomen en deze wist al wat er was aangereden. Hij had onderweg naar voren namelijk de aangereden zwanen al zien liggen omdat geschrokken reizigers hem hadden gewezen op de dode dieren die naast de trein lagen. 

De HC kon ook melden dat hij een stuk of 5 kuikens had zien lopen bij de aangereden ouderdieren in het nevenspoor en er waarschijnlijk geen kuikens meer onder de trein zouden zitten.

Na nog even een laatste check gedaan te hebben via de cabine leek het er inderdaad op dat alle kuikens in een kluwe bij elkaar liepen rond hun overleden ouders en er niet meer kuikens waren dan de 5 a 6 die er op dat moment rondliepen.

Omdat er nu niks meer onder de trein zat heb ik de treindienstleider nog een keer gebeld met de vraag wat hij met onze trein wilde gaan doen nu alle kuikens er onderuit leken te zijn. 

De treindienstleider vertelde toen dat als het mogelijk was ik mijn rijweg naar Amersfoort en Amersfoort Schothorst mocht gaan vervolgen en dat ze gingen kijken wat er verder met de trein zou gaan gebeuren.

Terwijl ik onderweg was naar Amersfoort Centraal werd ik ook nog even door de wachtdienst gebeld die wilde weten hoe het met mij ging na deze aanrijding. Ik had er gelukkig niet veel last meer van nadat de eerste adrenaline gezakt was en zei dus ook dat ik mijn dienst kon gaan vervolgen voor die dag. 

Op Amersfoort Centraal stond er al een collega klaar op het perron om te beoordelen of de trein erg vervuild was en of deze wel of niet verder zou kunnen rijden in de reizigersdienst. Er zaten wel wat bloedvlekken op de trein, maar het was niet zo ernstig dat deze niet meer verder zou kunnen gaan rijden. 

Terwijl ik onderweg was naar Amersfoort Schothorst kreeg ik ook nog een nieuw dienstkaartje van de bijsturing, mijn trein terug naar Schiphol was namelijk opgeheven vanaf Amersfoort Centraal. 

Het was namelijk zo dat de incidentenbestrijding en de dierenambulance ondertussen op plaats waren aangekomen van de aanrijding. Zij troffen daar een groot bloedbad aan van de aangereden zwanen met daar omheen nog de kuikens die in paniek overal naar toe aan het lopen waren. Zij kwamen al snel tot de conclusie dat het wel even zou gaan duren voor er weer treinen konden gaan rijden. Uiteindelijk heeft het ongeveer 2 uur geduurd voor de incidentenbestrijding en de dierenambulance de kuikens hadden gevangen en de incidentenbestrijding het spoor weer hadden schoongespoten. Al die tijd konden er dus helaas geen treinen rijden tussen Amersfoort Centraal en Baarn.

Voor mij betekende dat dat mijn dienst eigenlijk een stuk beter werd dan dat deze was. Omdat ik niet terug kon naar Schiphol met mijn trein mocht ik ongeveer een half uur later met de intercity naar Hengelo gaan rijden om daar mijn pauze te gaan houden. Na de pauze mocht ik dan weer met de intercity terug naar Amersfoort Centraal om vanaf daar mijn eigen dienst weer op te pakken. 

Vanaf Amersfoort Centraal mocht ik nog even met de intercity naar Amersfoort Schothorst om als laatste nog met de intercity naar Schiphol en leeg door naar Hoofddorp opstel te gaan. De rest van de dienst bleef het gelukkig rustig en heb ik geen rare dingen meer meegemaakt waardoor ik nog rustig de tijd had om bij te komen van de eerste enerverende rit van de dienst.