Enerverende HSL dienst met koningsdag 2026.

Op 27 april (koningsdag) had ik een op papier vrij normale HSL dienst om te doen. 

Ik mocht deze dienst eerst met leegmaterieel passagieren naar AmersfoortCS waarna ik met hetzelfde materieel weer naar RotterdamCS mocht gaan rijden. 

Deze 2 ritten gingen nog netjes volgens de dienstregeling en dus was ik mooi op tijd aangekomen op RotterdamCS.

Op RotterdamCS had ik iets meer dan 45 minuten de tijd voor ik weer mijn volgende trein mocht gaan rijden naar Almere Centrum.

In mijn dienstkaartje kon ik al zien dat de trein die ik moest gaan rijden al ruim voor vertrektijd vanaf het rangeerterrein langs het perron gereden zou gaan worden.

Omdat de trein die ik moest gaan rijden bestond uit 2 stellen van in totaal 13 bakken ICNG was ik al ruim op tijd naar de trein gelopen vanuit het verblijf.

Ten eerste deed ik dat omdat ik wist dat ik nog een stukje te lopen had naar de voorste cabine en ten tweede omdat de ICNG soms nog wat problemen kan geven als deze gecombineerd is. 

Eenmaal bij de voorste cabine aangekomen bleek het achteraf maar goed te zijn dat ik ruim 10 minuten voor vertrektijd bij de trein aanwezig was. 

Het bleek namelijk zo te zijn dat de rangeermachinist die de trein vertrek gereed aan het maken was dit niet voor elkaar kon krijgen door een storing die in de trein zat. 

Het was namelijk zo dat het voorste stel bij vertrek het stel wat gekoppeld was niet goed detecteerde in het scherm. Hierdoor was niet te controleren of de remmen van het achterste stel goed werkten en ging ook de remproef die genomen moest worden niet goed. 

Voor mij was dit de eerste keer dat ik deze storing tegenkwam en ook de rangeermachinist had dit nog niet eerder meegemaakt.

Omdat wij beiden niet wisten hoe we dit moesten oplossen, ben ik gaan bellen met het MBN en kon de rangeermachinist weer verder met zijn volgende klussen.

Bij het MBN kreeg ik iemand aan de lijn die deze storing zelf ook nog niet had meegemaakt, maar gelukkig kon hij in het systeem wel een afhandeling vinden die zou moeten gaan werken. 

Als eerste moest de trein een TCMS reset gaan krijgen (de centrale computer van de trein moest dus even gereset worden).

Met hulp van het MBN de juiste procedures daarvoor gevolgd waarna het wachten was tot de computer weer opnieuw opgestart zou zijn. 

Terwijl ik stond te wachten tot de trein weer opgestart zou zijn, kwam de HC die mee zou gaan naar Almere Centrum naar de voorste cabine gelopen.

Het was namelijk zo dat de reizigersdeuren van de trein nog niet geopend waren en de HC wilde daar even de reden van weten. Ook kon hij gelijk even een portofoontest doen toen hij bij de voorste cabine stond. 

Op het moment dat de HC bij de voorste cabine was heb ik hem uitgelegd dat de deuren nog niet open waren omdat de trein nog een reset nodig had door een storing die de trein aangaf.

Met de HC toen afgesproken dat wanneer de trein weer gereset zou zijn en zou mogen gaan rijden, ik de deuren zou ontgrendelen zodat iedereen kon gaan instappen.

Helaas duurde het wat langer dan gedacht voor de trein weer goed was opgestart. Omdat ik had verwacht dat alles het weer zou doen binnen de 10 minuten die ik nog had was ik vergeten om de treindienstleider op de hoogte te stellen van de trein die defect was. 

Omdat alles wat langer duurde dan dat ik had verwacht kwam het sein voor mijn trein dus gewoon veilig op de tijd dat ik zou moeten gaan vertrekken.

Dat betekende dus ook dat ik de treindienstleider zou moeten gaan bellen om het sein weer op rood te laten zetten, want de trein kon nog niet gaan rijden.

Helaas gaat bij een reset van de trein ook de GSM-R uit waarmee we als machinist normaal gesproken snel contact op kunnen nemen met de treindienstleider, die kon ik dus nog even niet gebruiken om mee te bellen. 

Een andere optie om de treindienstleider te bellen is via de normale mobiele telefoon, maar deze had ik in gebruik om te bellen met het MBN. Ook via deze manier kon ik de treindienstleider dus niet bereiken.

In een heel kort helder moment van mijzelf bedacht ik mij dat op veel grote stations de PLP (procesleider perron) vaak nog contact kan leggen met de treindienstleider om een probleem te melden o.i.d.

Omdat ik zelf nog bezig was om met het MBN de trein weer aan de praat te krijgen vroeg ik of de HC, die nog naast mij stond, misschien de PLP via de portofoon kon oproepen. Zo kon de HC aan de PLP vragen of deze voor mij naar de treindienstleider zou kunnen bellen om mijn sein op rood te laten zetten. 

Gelukkig kreeg de HC de PLP snel te pakken via de portofoon en was de PLP bereid om de treindienstleider voor mij te bellen en door te geven dat de trein nog defect was en niet weg kon. 

Al snel werd mijn sein inderdaad weer rood en stond ik iets minder in de weg voor andere treinen die ook moesten gaan vertrekken.

Nadat de interne computer eindelijk weer was opgestart moest ook de ATB/ETCS/dodeman nog gereset worden, iets wat standaard is om te doen na een reset maar wel wat extra tijd kost. 

Na deze resets bleek de storing gelukkig opgelost te zijn, maar ik moest wel de grote remproef weer opnieuw nemen.

De trein wist na de resets namelijk niet meer dat deze gedaan was. 

Het nadeel van de grote remproef bij de ICNG is dat deze best wel wat tijd in beslag neemt (ongeveer 8 minuten).

Nadat ook de grote remproef helemaal geslaagd was kreeg ik van de medewerker van het MBN te horen dat de trein weer zou mogen gaan rijden als de treindienstleider het daar ook nog mee eens zou zijn met de opgelopen vertraging.

Omdat de HC en de PLP nog steeds naast de cabine stonden eerst even bij hun navraag gedaan of er al wat bekend was over het eventueel opheffen van de trein. Bij niemand was er bekend dat de trein opgeheven zou zijn en dus kon ik de deuren ontgrendelen en de treindienstleider bellen. 

Terwijl de reizigers aan het instappen waren heb ik contact opgenomen met de treindienstleider en doorgegeven dat de trein weer gereed was om te gaan vertrekken als dat nog mocht.

Ondanks de vertraging van ondertussen zo'n 14 minuten mochten we van de treindienstleider vertrekken.

We moesten alleen nog even wachten op een andere trein die eerst mocht gaan vertrekken, maar daarna zou mijn sein groen worden om te kunnen gaan vertrekken.

Na ongeveer 2 minuten kwam inderdaad mijn sein veilig waarna ik kon beginnen aan de rit naar Almere Centrum.

Omdat de trein een hele grote vertraging had kon ik helaas niet proberen om de vertraging wat minder te laten worden. Ik werd met de trein namelijk achter alle treinen aan gestuurd die wel op tijd reden, wat ook een logische keuze is van de treindienstleiders.

Doordat ik overal achteraan moest rijden liep de vertraging alleen wel verder op tot ongeveer 20 minuten vertraging bij aankomst op Almere Centrum.

Op Almere Centrum had ik eigenlijk de trein moeten gaan omrijden via het kopspoor, maar gelukkig had de treindienstleider al bedacht dat dit niet meer nodig was.

Ik mocht de trein dus aan het perron van rijrichting veranderen om weer terug te gaan naar RotterdamCS.

Op het moment dat ik nog langs de trein aan het lopen was naar de andere cabine zag ik al dat de treindienstleider het sein voor mijn trein veilig gezet had.

Omdat mijn sein al veilig stond kon de sprinter die op het spoor naast mij binnen kwam niet verder rijden en dus stond ik al aardig in de weg met mijn trein. 

Om te voorkomen dat het sein te lang onnodig veilig zou staan ben ik naar de machinist gelopen van de sprinter die op het spoor naast mij binnen was gekomen.

Aan die machinist heb ik toen gevraagd of hij voor mij de treindienstleider kon bellen om mijn sein weer stopstonend te laten zetten, dan kon hij alvast gaan vertrekken met de sprinter.

Toen de machinist de treindienstleider aan de lijn had vroeg deze hoelang ik dacht dat het ging duren voor ik weg zou kunnen, toen ik hem doorgaf dat dat zeker nog 5 en misschien wel 10 minuten zou zijn besloot hij om mijn sein stopstonend te zetten. 

Ik moest alleen even contact opnemen met de treindienstleider als ik klaar was om te gaan vertrekken en dan zou hij alsnog mijn sein weer veilig gaan zetten. 

Nadat mijn sein weer op rood stond kon de sprinter zonder vertraging gaan vertrekken vanaf Almere Centrum en ik nog een stukje verder gaan lopen naar de voorste cabine om de trein weer te gaan opstarten voor de rit naar RotterdamCS.

Op het moment dat ik de cabine in dienst wil nemen zie ik dat in de cabine de ATB/ETCS schermen in storing zijn en deze dus net als bij de andere cabine in RotterdamCS gereset moesten worden.

Na ook in deze cabine de reset gedaan te hebben (gelukkig nu maar 1 reset en niet 2 zoals op RotterdamCS) moest ik wederom de lange remproef weer gaan doen. 

Na ook deze keer ongeveer 8 minuten bezig geweest te zijn met de lange remproef was de trein weer gereed om te kunnen gaan vertrekken.

Omdat het ondertussen alweer 20 minuten na de officiële vertrektijd was belde ik eerst de treindienstleider maar even op of we überhaupt nog weg mochten met deze vertraging.

Ook deze keer mocht ik nog gewoon vertrekken en dus was het nog even wachten op een intercity die op tijd reed en nog voor ons uit ging voor mijn sein werd veilig werd gezet om te gaan vertrekken. 

Ook deze keer werd ik met de trein weer achter alle wel op tijd rijdende treinen aangestuurd waardoor ik met dezelfde vertraging op RotterdamCS aankwam als waar ik mee weg ging vanaf Almere Centrum (ongeveer 20 minuten vertraging uiteindelijk).

Op RotterdamCS had ik eigenlijk weer ruim 45 minuten gehad tussen de treinen in die ik moest rijden, maar daar bleven nu nog iets meer dan 20 minuten van over. 

Na deze 20 minuten mocht ik wederom naar Almere Centrum gaan rijden met de intercity.

Met deze intercity kon ik voor de verandering weer eens op tijd vertrekken vanaf RotterdamCS en dat bleef goed gaan tot station Amsterdam-Zuid.

Omdat de trein behoorlijk vol was met jongelui die op weg waren naar de koningsdag feesten in Amsterdam duurde het even voor op Amsterdam-Zuid iedereen de trein uit gestapt was. 

Tijdens het in- en uitstappen van de reizigers was er een deur geforceerd opengehouden waardoor deze in storing was geraakt.

De HC die ik mee had wilde eerste proberen of de deur weer uit de storing zou gaan als hij bij de deur waar hij op dat moment stond het vertrekproces zou gaan doen. Helaas bleek na het afronden van het vertrekproces dat ik geen lamp deurendicht had en de deur met de storing nog open stond. Na het weer openen van de deuren wilde de HC het vertrekproces nog een keer proberen bij de deur waar hij nog steeds stond in de hoop dat het nu wel zou werken. Ook na deze poging bleef de deur gewoon open staan en had ik geen lamp deurendicht om te kunnen vertrekken.

Na het wederom openen van de deuren tegen de HC gezegd dat hij het vertrekproces deze keer bij de deur die in storing was moest gaan doen, in de hoop dat dat wel het gewenste resultaat zou geven. Het bleek dat de deur die in storing was de achterste deur van het achterste stel was en de HC bijna de volledige trein langs moest lopen om bij de deur te komen. De HC was er dus niet heel blij mee dat hij naar de betreffende deur toe moest gaan lopen, maar de HC deed het uiteindelijk maar wel. 

Nadat de HC naar de deur was gegaan die in storing geraakt was en daar het vertrekproces gedaan had ging de deur gelukkig wel weer goed dicht. 

Dit leverde helaas wel een vertraging op van bijna 4 minuten die niet meer weg te poetsen waren tot Almere Centrum.

Op Almere Centrum moest ik deze keer wel de trein omrijden via het kopspoor waarna een andere machinist de trein weer naar RotterdamCS ging rijden vanaf Almere Centrum.

Ik mocht na het overdragen van de trein gaan passagieren naar Schiphol om daar over te stappen op een andere trein waarmee ik uiteindelijk wel weer mooi optijd terug was op Hoofddorp opstel.