Op woensdag 3 juni had ik weer een vrij standaard HSL dienst om te doen.

De dienst bestond uit de intercity vanaf Hoofddorp opstel via Schiphol naar Amersfoort Centraal rijden. Op Amersfoort Centraal had ik bijna 2 uur tussentijd voor ik met een intercity naar RotterdamCS mocht via de HSL.

Deze ritten gingen zonder problemen en op RotterdamCS had ik dan mijn officiële pauze. 

Na de pauze had ik alleen nog een intercity die ik moest rijden naar Lelystad Centrum via de HSL om daarna naar Hoofddorp opstel te gaan passagieren.

Na de pauze ben ik mooi op tijd vanaf RotterdamCS vertrokken, ondanks dat er wel 2 vertraagde treinen voor mij de HSL op gingen. 

Deze keer zat er precies genoeg ruimte tussen de trein voor mij en mijn trein, want ik hoefde niet te stoppen voor het SMB deze keer. 

De rit over de HSL ging op een normale manier tot vlak voor de spanningssluis bij Hoofddorp.

Om het stilstaan in de spanningssluis door een dodeman ingreep te voorkomen probeer ik altijd nog vlak voor de spanningssluis deze nog een keer te bedienen. Zo hoop ik er voor te zorgen dat ik daar geen problemen mee krijg als de trein spanningsloos door de spanningssluis gaat. 

Alleen deze keer had de dodeman andere plannen als wat ik mijn hoofd had, want ondanks dat ik deze nog bediend had besloot hij toch om de treinleiding leeg te gooien (alle lucht uit de treinleiding te laten) en de trein stil te zetten.

Normaal gesproken is zo'n dodeman ingreep niet zo'n heel groot probleem en kan je meestal vrij snel weer door, desnoods door de dodeman (tijdelijk) te overbruggen.

Alleen deze keer kwam ik met de trein tot stilstand vlak voor het punt waar de bovenleiding permanent geaard is in de spanningssluis. Oftewel, ik stond stil op een plek waar je eigenlijk niet stil wil komen te staan.

Nadat ik tot stilstand was gekomen heb ik eerst de HC via de portofoon laten weten wat er aan de hand was en dat ik contact op ging nemen met de treindienstleider en waarschijnlijk het MBN om te proberen weer weg te komen. 

Het communiceren via de portofoon was overigens nog een hele uitdaging omdat het alarm van de dodeman nog steeds afging en ik deze dus met geen mogelijkheid uit kon krijgen.

Terwijl ik nog steeds het alarm van de dodeman niet uit kreeg ook contact opgenomen met de treindienstleider om te laten weten wat er aan de hand was en waar ik stilstond op dat moment.

Op het moment dat ik net met de treindienstleider in gesprek was ging spontaan het alarm van de dodeman weer uit en vulde ook de treinleiding zich weer.

Vanaf dat moment kon ik in elk geval weer wat makkelijker communiceren met de treindienstleider, wat ook wel erg fijn was. 

Blijkbaar was voor de treindienstleider aan mijn stem goed te horen dat ik behoorlijk geschrokken was van het hele gebeuren, want het eerste wat hij deed was even geruststellend zeggen dat ik daar hoe dan ook weer weg ging komen en alles weer goed zou komen. 

De treindienstleider wilde daarna eerst even exact weten op welke kilometrering ik stilstond zodat hij alvast de juiste spanning op de bovenleiding kon zetten (op het gedeelte van de spanningssluis waar nog wel spanning op de bovenleiding gezet kon worden).

Met ERTMS kan je de exacte kilometrering gelukkig heel makkelijk tevoorschijn toveren in het scherm waar ook de snelheidsmeter en zo zit, dus dit was zo geregeld. 

Nadat ik met de treindienstleider de afspraken had gemaakt die nodig waren op dat moment ben ik gaan bellen naar het MBN.

Ook bij het MBN kreeg ik een medewerker aan de lijn die waarschijnlijk nog kon horen dat de schrik er bij mij nog aardig in zat en die daardoor eerst rustig ging uitleggen wat er moest gaan gebeuren voor hij verderging met de afhandeling van het tot stilstand komen.

Nadat ook bij die medewerker duidelijk was wat de reden was van het tot stilstand komen moest ik eerst vragen of de HC naar de voorste cabine wilde komen. Voor de zekerheid moest namelijk de dodeman overbrugd gaan worden en dan moet er iemand in de cabine bij mij zijn voor het geval ik onwel zou worden onderweg.

Nadat de HC voorin de cabine was en de dodeman was overbrugd gingen we verder met het wegkomen van de plek waar ik nog stil stond. 

Het eerste wat de medewerker van het MBN wilde weten is of ik al in het permanent geaarde gedeelte stond, want als dat zo was zou ik waarschijnlijk niet zelf weg gaan komen, maar dat was nog net niet het geval. 

Ik stond nog net met de voorkant van de cabine voor dat gedeelte en kon dus nog een klein stukje rijden om wat snelheid te maken. 

Nadat ik samen met de medewerker van het MBN de trein had voorbereid om te kunnen gaan rijden (juiste spanning gekozen, want deze stond al omgeschakeld en de juiste stroomafnemer geselecteerd) kon ik de treindienstleider gaan bellen. Ik had namelijk met de treindienstleider afgesproken om te bellen als ik weer kon gaan rijden, ondanks dat de spanning al bijgeschakeld zou zijn. 

Nadat ik van de treindienstleider de toestemming had gekregen om de stroomafnemer op te zetten en te gaan rijden, kon ik weer met de medewerker van het MBN verder om alles op de juiste manier te gaan uitvoeren.

Het was namelijk zo dat de trein na deze stilstand en het handmatig weer inschakelen van alles niet meer zelf de stroomafnemer naar beneden zou gaan doen. Mocht de trein in het permanent geaarde gedeelte nog met de stroomafnemer omhoog rijden, krijg je een behoorlijke kortsluiting (spanning-aarde) op dat punt. 

En dat is niet iets wat je wil veroorzaken, want dat geeft in het slechtste geval voor een paar uur een behoorlijke ellende op de HSL.

Op het moment dat de trein gereed is om te gaan rijden, krijg ik van de medewerker van het MBN nog de afstand door die ik maximaal heb om snelheid te maken, voor dat maximale punt moet de stroomafnemer weer naar beneden om spanning-aarde te voorkomen.

De afstand die ik door kreeg van de medewerker van het MBN was 75 meter, wat dus echt niet veel is als je vanaf 0 moet gaan optrekken met een trein. 

Nadat ik ben gaan optrekken heb ik iets voor de 75 meter die ik maximaal had de stroomafnemer weer naar beneden gedaan zodat de trein spanningsloos onder het permanent geaarde gedeelte heen zou gaan. 

De snelheid die ik op dat moment had was maar 14 km/uur, maar dat moest gaan lukken volgens de medewerker van het MBN. Zolang de trein maar in beweging bleef was er niks aan de hand volgens hem. 

Op het moment dat de trein heel langzaam door de spanningssluis rolde moest ik ook weer handmatig de nieuwe spanning kiezen en een andere stroomafnemer selecteren die opgezet moest worden na de spanningssluis.

Dit ging gelukkig vrij makkelijk en nadat ik het juiste bord was gepasseerd kon ik bij de trein weer de stroomafnemer opzetten en zorgen dat de trein weer werd voorzien van stroom. 

De treindienstleider had het sein om van de HSL af te kunnen komen stoptonend laten zetten zodat ik niet te veel in de weg zou staan. Dus toen ik eenmaal door de spanningssluis was, mocht ik bellen naar de treindienstleider of ik al verder mocht of dat we nog even moesten wachten op een andere trein. Op dat moment was er net even een plekje vrij om verder te kunnen gaan rijden naar Schiphol en dus mocht ik in 1x door de HSL weer afrijden.

Met de treindienstleider van Schiphol wel afgesproken dat we op Schiphol wat langer zouden blijven staan omdat er voor de zekerheid even een ATB/ETCS/Dodeman reset gedaan moest worden. Dat vond de treindienstleider geen probleem en hij zou het sein verder naar Amsterdam-Zuid pas gaan bedienen als ik mij bij hem gemeld had om weer te kunnen gaan rijden. 

Terwijl ik onderweg was naar Schiphol is de medewerker van het MBN aan de lijn gebleven zodat ik niet weer opnieuw hoefde te bellen als ik stil zou staan op Schiphol, wat wel erg fijn was. 

Eenmaal binnen op Schiphol konden de reizigers iets later dan gepland alsnog de trein uit en instappen terwijl ik met de medewerker van het MBN de reset ging uitvoeren.

Na de reset startte de trein weer op een normale op waarna ik van de medewerker van het MBN alleen even de dodemantest moest gaan doen. 

Door al het gedoe van even daarvoor lukte het mij niet om de dodemantest in 1x goed te doen, maar met een 2e poging lukte het gelukkig wel om alles op de juiste manier af te ronden. Nadat de dodemantest geslaagd was mocht ik van het MBN weer op de normale manier de rit gaan vervolgen. Als er weer problemen zouden komen met de dodeman onderweg moest ik weer terugbellen en kon de dodeman weer overbrugd worden en het stel op Lelystad Centrum uit dienst genomen worden.

De rest van de rit bleef de dodeman het gelukkig wel goed doen en heb ik er geen problemen meer mee gehad. 

Omdat ik vanaf Schiphol steeds achter andere treinen aan moest rijden werd helaas wel de vertraging nog een beetje groter. Deze was namelijk bij aankomst op Lelystad Centrum opgelopen tot 29 minuten. 

Voor mij zat het gedeelte van de dienst dat ik zelf treinen moest rijden er op dat moment gelukkig op. Ik hoefde daarna alleen nog maar te passagieren met de intercity die ik origineel ook in mijn dienstkaartje zou moeten passagieren. Dus ondanks de grote vertraging was ik uiteindelijk nog wel mooi op tijd weer terug op Hoofddorp opstel.